Wędkarstwo karpiowe w kanałach

Moje zainteresowanie tymi dziwnymi wodami - których bieg wykreśla linia prosta, betonowe lub kamienne umocnienia brzegów - zaczęło się przed kilkunastoma laty kiedy to trafiłem do kraju który mnie zaadoptował i mieszkam w nim do dnia dzisiejszego, gdzie w 70% moich zasiadek są to kanały w których poznawałem uczyłem się, i uczę nadal skutecznego łowienia karpi, wkładając lata pracy aby poznać łowiska jakimi są kanały. Kanały nie cieszą się zbyt wielkim uznaniem, mało kto lubi łowić w tego typu zbiornikach w których łowienie jest na pozór, grą losową - takim wędkarskim totolotkiem, warto jednak spróbować. Kanały żeglugowe oraz duże melioracyjne są sztucznymi drogami wodnymi utworzonymi przez człowieka w celu połączenia naturalnych cieków wodnych.

Pełnią rolę  zbiornika bezpieczeństwa w kwestii przeciw powodziowej odprowadzając nadmiary wody w wielu przypadkach przedzielone śluzami, które regulują w nich poziom wody, są najczęściej omijane przez karpiarzy na poczet jezior, rzek oraz wszelkiego rodzaju wyrobisk, bowiem utarło się wśród wędkujących że to najlepsze łowiska do połowu dużych okazów. W Europie łowienie karpi w kanałach jest bardzo popularne zwłaszcza w Belgii i Holandii z racji dużej ilości tego typu zbiorników wodnych w tych rejonach, są to bowiem bardzo często akweny zasobne w ryby. Wiedzą o tym zwolennicy metody gruntowej, którzy bardzo często łowią w nich i to ze wspaniałymi wynikami. Można tu spotkać spławikowców, fanów drgającej szczytówki itp . Przytulisko znaleźli także karpiarze którzy od lat łowią w kanałach i to trzeba dodać że ze wspaniałymi wynikami. Jednym z najpopularniejszych jest kanał Albert gdzie został złowiony karp o wadze 36 kg, Kempisch Kanaal ( 35 kg ). Każdy kto spróbował łowienia w kanałach wie doskonale, że wbrew utartej opinii nie jest to łatwe łowisko, w którym liczy się wyłącznie przypadek czy niezwykła przynęta. Kanały nie są zazwyczaj zbyt głębokie. Nawet w tych największych, głębokość rzadko przekracza 3,5-5 m. Dlatego tak ważne jest to, by jak najszybciej poznać każdy uskok dna, nierówność, płyciznę, zwałowisko kamieni czy blat piasku wśród grząskiego dna. Każda nierówność, bowiem daje rybom poczucie bezpieczeństwa, może być schronieniem. Zresztą nie tylko ryby korzystają z takich miejsc a także stworzenia, którymi się odżywiają nasi ulubieńcy. Nic tak nie stępia zmysłów jak rutyna i jednostajność. Ryby nie przepadają za równym dnem, równym brzegiem szukają dwóch rzeczy - bezpieczeństwa i pokarmu , każdy kto chce spróbować swoich sił, właśnie te miejsca powinien mieć na względzie. Najważniejszym elementem naszej układanki czy podczas łowienia odniesiemy sukces czy też wrócimy do domu o kiju możemy mieć pretensje tylko do siebie. Czym więcej czasu poświęcimy lokalizacji żerowisk karpi, tym mniej będziemy mieli rozczarowań. Jeżeli znajdziemy te miejsca, możemy spodziewać się wspaniałych wyników. Dno można rozpoznać przy użyciu wędki karpiowej uzbrojonej w ciężarek o wadze minimum 100 gr. Obrzucając takim ciężarkiem kanał prowadzimy jednostajnie szukając, przede wszystkim miejsc wolnych od dużej ilości podwodnych roślin oraz łączących twarde dno z lekko mulistym, unikam miejsc gdzie dno zalega duża warstwa mułu, co prawda na sondowanie dna trzeba będzie przeznaczyć kilkanaście rzutów aby dokładnie zbadać strukturę dna. Nawet w kanale wyłożonym na całej szerokości kamieniami i tłuczniem znaleźć można miejsca, gdzie głazy są większe, tworzą doły, jaskinie, górki itp... Takie miejsca mogą dać schronienie dla ryb a także naturalny pokarm dla karpi. Niezbyt dobrze rokują te miejsca w kanałach, które pokryte są grubą warstwą mułu ponieważ ryby w tych miejscach nie znajdą organizmów, którymi mogą się pożywić. Natomiast cienka warstwa mułu w pobliżu twardego dna jest okolicą, w której kwitnie życie bezkręgowców oczywiście w takim przypadku i karpi. Jednak rozpoznawanie dna nie jest celem samym w sobie - warto przy okazji łowić ryby. Na kanałach trzeba dość często zmieniać przynęty - po to, by trafić w dość chimeryczne gusta pokarmowe karpi. Bywa tak, że na nic zdaje się wędkarska logika i na sprawdzone przynęty na innych zbiornikach, będziemy mieć marne wyniki lub wrócimy z nad wody o kiju. W zależności od pory roku ilość i skład zanęty różni się od siebie, moja bazowa zanętą jest to mieszanina ziaren, niekoniecznie z przewagą kukurydzy , gruby pellet karpiowy no i oczywiście kulki najczęściej własnoręcznie wykonane na bazie mięsnej. Jeśli łowisko mam przy brzegu korzystam z łyżki zanętowej jeśli nęcę w dalszej odległości korzystam z rakiety zanętowej i cobry ( rury wyrzutowej do kulek ). Zestawy końcowe jakie stosuję to jedynie, zestawy bezpieczne wspierany przyponem strzałowym ze względu na to, aby uniknąć zaklinowania się oraz przetarcia naszego zestawu w przybrzeżnych kamieniach i umocnieniach brzegowych. Na koniec chciałbym wspomnieć że w kanałach są i miejsca puste to znaczy miejsca, które ryby omijają, dopiero potężna i mądrze podawana dawka zanęty może zwabić ryby a jeżeli mamy ryby w łowisku, to z pewnością będziemy mieć i brania które najczęściej bywają w określonych godzinach, przy konkretnej pogodzie, stanie wody, czy kierunku wiatru. Ten, kto dość często łowi w tych zbiornikach, po kilku czy kilkunastu wyprawach będzie miał swoje faworyzowane miejscówki i będzie wierny im, aczkolwiek musimy mieć dodatkowo inne miejscówki w zanadrzu ze względu, gdy ktoś nas wyprzedzi.